Aslının bilgeliğiyle kurdun gövdeni,
Gölgeni aslına yasladın,
Turkuazın asaletini,
Kırmızının ihtişamını,
Beyazın saflığını,
Sulhunu aldın…
…
Turkuaz bir hüzünüm
Göklerin rengiyle oynayan,
Gönüllerin arzusu,
Endamın,
Efendiliğin rengi..
Irmağından taşan bir maviyim,
Çağlayarak aşan, kurak çölleri,
Durdurulamayan bir vaşak,
Yüreğinde ateş olan
Yıldızların ruhuyum..
Gönlünde ruh taşıyan,
Yıldızların yurduyum..
Ben,
Al bayrağımla salınan
Keşfedilmemiş maviyim…
…
Gök kuşağının son rengiyim,
Nabzını yoklarım şafağın,
Binlerce semada yüzer,
Yıldızımı ararım,
Adıma kırmızı derler
“Al”dır benim ünvanım…
Olanca berraklığım ve saflığımla
Yeni bir sayfa açtım,
Tüm renkleri okudum ve
Kara zemine
Beyaz diye adımı yazdım,
…
Ben, Sadabad’ta
Çınar olarak doğmuş
Bir fidanım,
Büyümek için zamana ne gerek?
Geçmişim,
Gelecekle gelecek…
İlk doğanım,
Tekim,
İlkim,
Ben güne doğan hazineyim..
Yunus KADAKAL
